.•°•.★* AloNe iN ThE UniVersE *★.•°•.

มีหลายคนเคยพูดไว้ว่าความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ

แล้วเมื่อไหร่ล่ะที่ฉันจะได้เจอกับความรักแบบนั้น

หรือว่าจะต้องเป็นวันที่ฉันใกล้จะหมดลมหายใจ

. . .หรือมันจะไม่มีวันนั้น. . .

ทั้งชีวิต - ลิเดีย, บี พีระพัฒน์

เฝ้ารอใครซักคน ท่ามกลางหมู่คนนับล้านรอบกาย
อยู่ในใต้ฟ้าเดียวกัน โลกพื้นเดียวกัน เธออยู่ที่ใหน
กี่คนที่ผ่านเข้ามา ไม่เคยเจอกับคนที่หวังไว้ซักที
ไม่รู้อีกนานเท่าไร รักที่โหยหา จึงจะได้พบ

* หากใครข้างบนกำหนดให้ฉันต้องรอ
ก็ขอให้ช่วยเห็นใจซักครั้ง ทำให้เราเจอกันซักที
หากโชคชะตากำหนดให้เรารักกัน
ขอช่วยเร่งคืนและวันได้ไหม อย่าปล่อยให้รอทั้งชีวิต

อยากรู้กำหนดด้วยใคร อยากถามมีเหตุผลไหมบอกฉันที
อะไรคือการพิสูจน์ ว่าคนๆนี้ ควรจะมีรัก

ซ้ำ *
อยากถามว่าคนบนฟ้าซ่อนความรักทำไม
จะดึงดันแกล้งกันไปอีกแค่ใหน ให้ผู้คนมากมายได้สุขใจในรัก
แต่ทำไมเป็นฉันคนเดียวที่ต้องอ้างว้าง

ทำให้เราเจอกันซักครั้ง
หากโชคชะตากำหนดให้เรารักกัน
ขอช่วยเร่งคืนและวันได้ไหม
แค่คนๆเดียว ให้ฉันได้เจอก่อนสิ้นใจ
อย่าปล่อยให้รอ…ทั้งชีวิต

 

สมุดบันทึกที่จดเรื่องราวต่างๆ ไว้

ถ้าเขียนผิดก็สามารถลบมันออกได้

แล้ว. . .ความทรงจำล่ะ. . .

จะใช้อะไรลบมัน

            

เพลงนี้อยากจะให้ใครบางคนได้ฟังแต่ก็คง. . .เป็นไปไม่ได้
พยายามมาเกือบเดือนนึงแล้วแต่สุดท้ายก็. . .ทำไม่ได้

ทำไมนะการที่เราจะลืมอะไรซักอย่างช่างยากเย็น
นั่นอาจเป็นเพราะเราไม่คิดอยากจะลืมมันจริงๆ

แต่ในทางกลับกันเราก็อาจจะถูกลืมไปแล้ว
สุดท้าย. . .ก็เหลือเพียงคำถามที่ไม่มีคำตอบ

คนที่ถูกลืม : ศิรศักดิ์ อิทธิพลพาณิชย์

เธอรู้ดีทุกอย่างว่าใคร
คือคนที่รักและยังหวังดีเรื่อยไปโดยไม่มีข้อแม้
แต่แล้วเธอก็ยังทอดทิ้ง
ปล่อยฉันให้จำภาพเธอ คิดถึงเธอ อยู่ทุกลมหายใจ
* แค่อยากรู้จากวันที่เธอหายไป
เธออยู่ที่ไหนเธออยู่อย่างไรสบายดีหรือเปล่า
ส่วนฉันก็ยังเป็นเหมือนเก่า
คนที่ชีวิตไม่มีวันคิดที่จะลืมเธอเลย
** แต่เธอคงลืมไปแล้วว่าฉันยังมีลมหายใจ
เธอคงลืมแล้วว่าฉันนั้นอยู่ที่ใด
วันใดที่เธอรู้ว่าฉันนั้นหมดลมหายใจ
เธอเองจะคิดเสียใจบ้างไหม
จากการลืมคนที่รักเธอ

(*,**)

ในส่วนลึกของใจฉันยังคงคิดถึงเธออยู่ทุกวัน

วันใดที่ฉันหมดลมหายใจวันนั้นคงเป็นวันที่ฉัน. . .ลืมเธอ.  . .

เคยมั้ย. . .ที่คุณกำลังรู้สึกเหมือนว่ากำลังรอสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่

และสิ่งนั้นก็เหมือนมีค่าสำหรับการรอคอยในครั้งนี้มาก

วัน เดือน และปีผ่านไปแต่การรอคอยนี้ก็ยังไม่สิ้นสุด

แล้วจุดหมายของการรอคอยครั้งนี้ล่ะมันอยู่ที่ใด

. . .การรอคอย. . .

ก า ร ร อ ค อ ย...
เป็นเรื่องที่ทรมาน
โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น 
มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง 1440 นาที 86400 วินาที
และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...
จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า
และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ 
เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา
และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเองพอๆ กับความอ่อนไหว
เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก
วัดการกระทำ...ความเสมอต้นเสมอปลาย
และความอดทน 
ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา
และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่
 
ก า ร อ ยู่ ห่ า ง กั น...
จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า
คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย
กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...
 
เ พ ร า ะ ฉ ะ นั้ น
ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา
และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า
เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก
จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้
ย่อมเกิดค่ามหาศาล
 
ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ..ที่มีค่าแก่การรอคอย
ซึ่งอาจจะช้าบ้างเร็วบ้าง..ก็แตกต่างกันไป

 

 

เพียงความคิดถึง

แค่อยากให้รู้ซึ้งและเข้าใจ

ถ้าไม่รัก ก็คงไม่หวั่นไหว

ถ้าไม่ห่วงใย ก็คงไม่คิดถึง

ไกลเพียงระยะทาง….

แต่เธอไม่เคยอยู่ห่างในความรู้สึกฉัน

ยังสัมผัสได้ถึงความห่วงใยผูกพัน

ความรู้สึกที่สื่อถึงกันตลอดเวลา

ไม่ผิดใช่มั้ยที่ฉันก็แค่รอใครซักคนที่รักฉันจริงๆ ซักคน 

SomE 1 : ก็ไม่รู้นานแค่ไหนสินะที่ฉันจะต้องรอคุณ แต่ฉันก็จะตั้งใจรอให้มีวันนั้น

Mo' : คิดถึงแกนะ. . .ไว้วันไหนว่างรานัดเจอกันอีกดีกว่า

ไม่มีใครที่สามารถรู้ได้ว่าหนทางข้างหน้าที่จะต้องเจอจะเป็นเช่นไร

จะโรยด้วยกลีบกุหลาบหรือเต็มไปด้วยขวากหนาม

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันเชื่อไม่ว่ามันจะเป็นเช่นไร

. . .ฉันก็จะยิ้มให้กับมัน. . .

ภาษารัก

เมื่อคนสองคนเริ่มรักกัน…
คำบรรยายรักนั้นเป็นฉันใด
“ห่วงใย” “แบ่งปัน” หรือ “ให้อภัย”
สิ่งที่ให้คนที่เรารักไปนั้นสร้างด้วยหัวใจ
หวังเพียงให้รักษาความรักไว้ให้ยาวนาน
เรายินยอมเดินตามนิยามรัก
และเชื่อมั่นในรักแม้เราอาจถูกหักหลัง
เพราะชีวิตนี้แสนสั้นไม่จีรัง
เราจึงไม่สิ้นหวังขอเพียงสักวันพบคนรักจริง

 เหตุผลคือรักเธอ : มอส ปฏิภาณ ปฐวิกานต์

อาจจะผิดแต่ไม่เคยสนใจ ที่ทุ่มเทหมดใจอย่างง่ายดาย
ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองไปมากมาย อย่างที่ไม่เคยทำให้ใคร

ทำอะไรเพื่อตัวเองน้อยลง เพราะมัวแต่คอยพะวงเรื่องเธอ
ทำอะไรใจก็ขอมาเจอ แค่เพียงเห็นหน้าเธอก็สุขใจ

เหตุผลข้อเดียวที่สั่งให้หัวใจทำทุกอย่าง ก็คือใจฉันมันรักเธอ
เหตุผลใดๆคงไม่มีความหมายเท่ารักเธอ และคิดว่าเท่านี้ก็คงพอ

บอกไม่ถูกว่าทำไมรักเธอ พูดได้เพียงว่าเธอคือสุดหัวใจ
ใครจะมองว่าฉันนั้นงมงาย บอกเลยว่าไม่เคยจะใส่ใจ

เหตุผลข้อเดียวที่สั่งให้หัวใจทำทุกอย่าง ก็คือใจฉันมันรักเธอ
เหตุผลใดๆคงไม่มีความหมายเท่ารักเธอ และคิดว่าเท่านี้ก็คงพอ

บอกไม่ถูกว่าทำไมรักเธอ พูดได้เพียงว่าเธอคือสุดหัวใจ
ใครจะมองว่าฉันนั้นงมงาย บอกเลยว่าไม่เคยจะใส่ใจ


สิ่งต่างๆที่ฉันนั้นทำไป เหตุผลของหัวใจคือรักเธอ 

อาร์ตคุง. . .เป็นห่วงตัวเองมากๆ นะไม่สบายดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ  คิดถึงตัวเองมากๆ เลย

Mo'. . .อยากจะบอกว่าดีใจนะวันนั้นที่ได้เจอแก  ไม่ได้เจอกันตั้งนานมาเจอก็ยังรู้สึกดีมากๆ เหมือนเดิมเลย  คิดถึงแกนะ

มีหลายคนเคยพูดไว้ว่าความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ

แต่ความรักของฉันที่ผ่านมาถ้าเปรียบก็คงไม่ต่างอะไรกับสีดำ

แล้วความรักของฉันในครั้งนี้ล่ะมันจะเปรียบได้เป็นสีอะไร

แต่ไม่ว่าจะเป็นสีอะไรและจะออกมารูปแบบไหน

. . .ฉั น ก็ ยิ น ดี ที่ จ ะ รั บ มั น. . .

 ความรักคือการทิ้งความกลัวไป
คำกล่าวที่มีความหมายดีๆ นี้ดูสวยงาม
แต่อาจจะยากแก่การลงมือทำ
จริงๆ ในสายตาของบางคน
ที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักมาเลย
หรือคนที่เคยผ่านประสบการณ์เลวร้ายจากความรักมาแล้ว

พวกเขารู้สึกว่า
การนำตัวเองเข้าไปพัวพันกับความรัก
ก็เหมือนกับการเสี่ยง. . .เสี่ยงที่จะถูกปฏิเสธ
ถูกทำให้ผิดหวัง. . .ถูกทอดทิ้ง . .และทำให้เจ็บปวด
จึงเป็นที่มาของความรู้สึก. . .กลัวความรัก. . .

 
แม้ความรักอาจไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
แต่มันก็มีค่าต่อการมีชีวิตอยู่
เป็นแรงบันดาลใจให้เราทำอะไรได้มากมาย
อยากบอกกับคนที่ยังกลัวความรักว่า
ไม่ผิดหรอกที่คุณจะกลัวมัน
เพราะอย่างน้อยคุณก็รู้ตัวเองดีว่ากลัวความรัก

ต่างกับคนที่วิ่งหนีความรักและเฝ้าหลอกลวงตัวเองว่า
มีความสุขดีแล้วกับการอยู่คนเดียว
ไม่จำเป็นต้องพบเจอและสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นตัวเอง
เพราะกลัวจะต้องรักคนอื่น
แต่ลืมนึกไปว่าถึงเราจะหนีมันอย่างไรก็หนีไม่พ้นหรอก
เพราะความรักมันอยู่ในใจของเรา
จะหนียังไงมันก็เจ็บปวดอยู่ลึกๆ
แล้วคุ้มหรือเปล่ากับการต้องหลอกตัวเองไปเรื่อยๆ อย่างนั้น

หนทางของความรักมันอาจจะไม่ได้เป็นภาพที่ชัดเจน
ให้เราเดินไปได้สะดวกหรือง่ายๆ
แต่สิ่งที่รออยู่ที่ปลายทางนั้นก็มีค่ามากพอ
ที่จะกวักมือเรียกเราให้เดินเข้าไปหา
แทนที่เราจะวิ่งหนีมันก็เปลี่ยนมาเป็นเตรียมตัวเองให้พร้อม
เวลาที่จะต้องไปเจอกับมันดีกว่า

 

เหมือนกับเวลาที่เราออกเดินทาง
ก็เตรียมเสื้อกันหนาวไปบ้างเผื่อเจออากาศที่หนาวเย็น
เสื้อกันฝนหยิบไปหน่อยก็ดี
เผื่อหยิบมาใส่เวลาที่ฝนมันตก
หยูกยาก็ติดไปบ้างนิดๆหน่อยๆ
พอปฐมพยาบาลตัวเองเบื้องต้นเวลาเจ็บไข้

แต่ถ้าเดินทางออกไปแล้วโชคร้าย
ต้องสะบักสะบอมกลับมาก็ไม่เป็นไร
รักษาตัวเองใหม่เผื่อออกเดินทางในครั้งต่อไปก็เท่านั้นเอง
แต่เชื่อไหมว่า. . .การเดินทางครั้งต่อไปของเรา
มันต้องดีกว่าครั้งแรกอยู่แล้วล่ะ. . .ว่าไหม ?

 ที่เห็นและเป็นอยู่ :Da Endorphine

ไม่มีอะไรน้อยไปไม่มีอะไรที่เธอนั้นมีอยู่ จะไม่เพียงพอ
อะไรที่เธอให้มา อะไรที่เธอนั้นทำเพื่อฉันอยู่ ก็ดูเกินพอ
 
* เธออย่ามอง อย่าพูดว่าดีไม่พอกับฉัน คิดยังงั้นยิ่งทำให้ฉันเสียใจ
เธอไม่ดีก็คงไม่มีสักคนที่ไหน ดีอย่างใจ ที่ฉันต้องการ

** ฉันรักที่ฉันมีอยู่ ฉันรู้ใจฉันที่สุดว่ารักเธอ ก็รักทุกอย่างของเธอ
ฉันรักที่เธอเป็นอยู่ ไม่ได้ต้องการคนรักที่หล่นมาจากฟ้า

อะไรที่ตัวฉันมี ก็ยังไม่ดีพร้อมไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ต่างกันเลย
ก็การที่รักกัน ก็ทำให้ชีวิตมันสมบูรณ์แบบ ยิ่งกว่าที่เคย

(*,**)

ฉันรักที่ฉันมีอยู่ ฉันรู้ใจฉันที่สุดว่ารักเธอ ที่รักฉันอยู่อย่างนี้
ฉันรักที่เธอเป็นอยู่ มีเธอคนเดียวคนนี้ มันก็ดีที่สุดแล้ว      
....เฮ้อ...เฮอ....ที่เป็นอยู่ รักที่สุดแล้ว...เฮ้อ..เฮอ

ที่รัก. . .เพลงนี้ที่มอบให้เค้าขอบคุณนะคะ   ฟังทุกวันเลยแหละ ^^ คิดถึงเป็นห่วงและรักตัวเองนะ

พง. . .ไว้มีโอกาสไปเที่ยวทะเลกันอีกน้า  ไปหลายๆ วันเลย